என்ன இது

என்ன வலி இது போதும் போதும் 

கண்கள்  வற்றிவிட்ட குளமாய் மாறும் 

சுவாச குழலுக்குள்  ஏதோ அடைக்கும் 

கண்ணீர் மட்டும் இந்த காதலில் ஜெயிக்கும், 

தூறல் நிற்கும்  வரை தூரம் நடந்தேன் 

என்னை கொள்ளும் அந்த காலம் கடந்தேன் 

தாளம் தப்பிவிட்ட சுருதியாய் மெலிந்தேன் 

கண்கள் மூடி அந்த காதலை புதைத்தேன்..... 

நாம் காதலிக்கவில்லை ...

உன் தூரத்து சிரிப்பால் கிளர்ச்சி ஆனேன்

காத்திருந்த போது  கவிஞன்ஆனேன்

தோள் உரச நடக்கும் போது மயக்கமானேன்

 ஆறுதல் காட்டும் போது அடிமையானேன்

முத்தமிடும் போது மோகமானேன் 

வேண்டாம் போ! என்ற போது வெறுத்து போனேன் 

நீ மட்டும் போதும் என்று பைத்தியமானேன் 

தாலி கட்டி உன் சொந்தமானேன் 

முதல் இரவில் காமமானேன்

பின் இரவில் பந்தமானாய் 

வருடங்கள் உருண்ட பின் என் நட்பானாய் 

முதுமையில் எனக்கு துணையானாய் 

இறந்த பின் என் தெய்வமானாய் 

இதில் எங்கிருத்து வந்தது காதல் ..............?

உன் சாயல்

தினம் செய்யும் பணிகளை

மனம் விரும்பாது

கனவெது  நிஜம் எது 

அது அறியாது

உன்னை எண்ணி இருக்கையில் 

உணர்வு  அறியாது 

சாலையோரம் வேலை நேரம் 

என  தெரியாது 

வரவில்லையே  நீ வரவில்லையே 

என ஏங்கி கொண்டிருப்பது 

என் தவறு இல்லையே

என் வாழ்வு நீ  இன்றி

என் உயிர் இல்லையே

சுழ்நிலை மாற்றம்

வெறுக்கும் புது வெயில் 

ஊர்ந்து செல்லும் வாகனம், 

தெரியும் வரை சாலை நெரிச்சல் 

காதடைக்கும் ஒலிப்பான் சப்தம், 

எல்லாம் ரசித்தபடி என் வண்டியில் நான்

பின் இருக்கையில் என் காதலி ...

இலை மறை

பெண் கல்,

ஆண் உளி,

சில பாகம் சிதைத்து தான் 

சிற்பம் கொணரும்.  

கண்

இளமையின்   தூதர்கள்
மதனின் மைந்தர்கள்
கண்களே காதலை சேர்க்கும் கடவுள்கள் 

காதல் புரிதல்

நேரம்  ஊர்ந்து செல்ல 

முழுதாய் நானும் கொள்ள

கள்ளம் கடவுள் ஆனது 

பெண்மை காதல் தேடுது

Avaludan pesum poothu

Kaadal Oru Naragam

uthadu

natpuu_kathal

kaadhal